|
Onder supervisie van de Sint Willibrordus Stichting Utrecht werd in 1991 een begin gemaakt met
de restauratie van het kerkgebouw, met medewerking van de Gemeente Utrecht, de Rijksdienst voor
de Monumentenzorg en de Europese Commissie.
De restauratie van het thans 133-jarige kerkgebouw - de eerste steen werd gelegd op 6 april 1875 - is in november 2005 voltooid. Meer hierover leest U .
De Hoogmissen worden opgeluisterd door het eigen Sint Willibrordkoor o.l.v. Bernard Rikkert de Koe.
De zondagen worden qua muzikale invulling om-en-om afgewisseld als volgt:
de ene zondag gezongen gregoriaans; de daaropvolgende zondag gregoriaans en meerstemmig Latijnse zang.
Voor een actueel overzicht van wat er gezongen wordt kunt U de raadplegen.
|
De Sint Willibrordkerk is het toonbeeld van aansluiting op de laat-gotiek (neo-gotiek), waarbij de oorsprong
van haar ontstaan teruggaat naar het definitieve herstel van de katholieke eredienst in Nederland in 1853.
Katholieke kunstenaars als Mengelberg, Geuer, Schenk en Lindsen met heimwee naar de oude gotiek gingen opnieuw aan het werk om kerkgebouw en interieur de oude luister terug te geven.
Het driebeukige interieur ademt de sfeer van zuivere neo-gotiek: sterk verticale lijnen, een hoge ruimte (27 meter !!!) vol licht en schaduwpartijen in donkere nissen; een spel van spitse bogen en kruisgewelven; beglazing en weldadige beschilderingen geven tint en gloed aan deze vormen ...
... en dit gehele monument met al zijn kunstwerken is helemaal gericht op het allerheiligste Sacrament. Het is nog steeds duidelijk zichtbaar met hoeveel zorg en liefde deze kerk gebouwd is vanuit deze centrale gedachte.
Wanneer het gouden licht van de zon door de gebrandschilderde ramen op de kleuren van het kerkinterieur valt, voelt men duidelijk het feestelijke en plechtige en het innig-rustige, dat hier midden in het Utrechtse stadsgewoel tot uiting komt.
|
